Οι Gonnagless είναι μια ζωντανή λαϊκή μπάντα από νέους και ενθουσιώδεις Ολλανδούς μουσικούς.
Το ενδιαφέρον ρεπερτόριό τους αποτελείται από διασκευές παραδοσιακών κομματιών αλλά και δικές τους συνθέσεις προσαρμοσμένες στην φλαμανδική και γαλλική παράδοση του balfolk, δηλαδή σε ρυθμούς βασισμένους σε παραδοσιακούς χορούς.
Στις συνθέσεις τους, μπορεί κανείς να συναντήσει όψεις από πολλά είδη της λαϊκής χορευτικής μουσικής τόσο της Δυτικής (ιρλανδική,γαλλική) όσο και της Ανατολικής (βαλκανική, klezmer)Ευρώπης.
Οι Gonnagles εμφανίζονται σε χορευτικές εκδηλώσεις σε όλη την Ευρώπη, όπου ο κόσμος απολαμβάνει αλλά και χορεύει τη μουσική τους.
Από τον δίσκο τους "Skwiek" που κυκλοφόρησαν το 2008, θα ακούσουμε την Miserlou τους.
Καλή ακρόαση.
O Αμερικανός πιανίστας και συνθέτης Martin Denny, γνωστός και ως "πατέρας της exotica μουσικής" γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη τον Απρίλιο του 1911. Μεγάλωσε στο Λος Άντζελες όπου σπούδασε κλασικό πιάνο. Νεαρός ακόμα, το 1930, περιόδευσε στην Νότια Αμερική για 4,5 χρόνια με την ορχήστρα του Don Dean. Στην περιοδεία αυτή ο Denny γοητεύτηκε από τους ρυθμούς της latin μουσικής. Ο Denny συνέλεξε ένα μεγάλο αριθμό από εθνικά μουσικά όργανα απ΄όλο τον κόσμο, τα οποία χρησιμοποίησε αργότερα για να εμπλουτίσει τις παραστάσεις του.
Αφού υπηρέτησε στην αεροπορία στρατού των ΗΠΑ κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, επέστρεψε το 1945 στο Λος Άντζελες όπου ολοκλήρωσε τις μουσικές του σπουδές σε ανώτερο επίπεδο.
Το 1954 ο Denny εμφανίστηκε σε ξενοδοχείο της Χονολουλού για 2 βδομάδες. Εκεί γνωρίστηκε με τον Arthur Lyman (στον οποίο αφιερώσαμε το προηγούμενο ποστ),τον οποίο πήρε στην ορχήστρα του.
Σύντομα ο Martin Denny υπέγραψε συμβόλαιο με την δισκογραφική εταιρία Liberty Records, με την οποία κυκλοφόρησε 38 άλμπουμς. Χαρακτηριστικό είναι ότι στα εξώφυλλα των 12 πρώτων δίσκων του χρησιμοποίησε το πρόσωπο της ηθοποιού και μοντέλου Sandy Warner. Το ίδιο συνέβη και σε 4 ακόμα εξώφυλλα μεταγενέστερων δίσκων του.
Ο Denny συνέχισε τις εμφανίσεις του μέχρι τα 80 του, και στην μακροχρόνια καριέρα του περιόδευσε σε ολόκληρο τον κόσμο κάνοντας δημοφιλή την lounge μουσική, την οποία εμπλούτισε με εξωτικά κρουστά, με ευφάνταστες διασκευές δημοφιλών τραγουδιών, αλλά και με δικές του πρωτότυπες συνθέσεις που αποθέωναν την Tiki κουλτούρα.
Ο Martin Denny πέθανε στην αγαπημένη του Χονολουλού τον Μάρτιο του 2005, σε ηλικία 93 χρονών.
Από τον δίσκο του "Exotic Percussion" που κυκλοφόρησε το 1961 θα ακούσουμε την exotica- ξωτική- Μisirlou.
Ο Αμερικανός Arthur Lyman ήταν ένας δημοφιλής μουσικός της jazz που έπαιζε βιμπράφωνο και μαρίμπα.
Η ορχήστρα του κατά την διάρκεια της δεκαετίας του 1950 και του 1960 διέδωσε ένα στυλ μουσικής με επιρροές από την Πολυνησιακή μουσική, που αργότερα έγινε γνωστή ως exotica.
Γεννημένος το 1932 στη Χαβάη, άρχισε να ασχολείται με την μουσική από πολύ μικρή ηλικία. Έχοντας μια παιδική μαράγκα και ακούγοντας τους δίσκους 78 στροφών του Benny Goodman που είχε ο πατέρας του, μάθαινε νότα νότα τα σόλο του βιμπραφονίστα Lionel Hampton .
Στα 14 του ήταν τόσο καλός που συμμετείχε επαγγελματικά στο συγκρότημα Gadabouts παίζοντας βιμπράφωνο σε στυλ cool-jazz που ήταν τότε στη μόδα.
Όταν τελείωσε το σχολείο το 1951, άφησε στην άκρη την μουσική και εργάστηκε ως διοικητικός υπάλληλος σ' ένα μεγάλο ξενοδοχείο στη Χονολουλού. Εκεί, το 1954, τον άκουσε τυχαία να παίζει μουσική ο πιανίστας Martin Denny και του πρότεινε μια θέση στην ορχήστρα του.
Κάποιο βράδυ που η ορχήστρα του Martin Denny έπαιζε στο Shell Bar του Hawaiian Village ενοχλήθηκαν από τα διαρκή κρωξίματα των βατράχων που υπήρχαν σ' ένα διπλανό πάρκο.Τότε ο Lyman άρχισε με το βιμπράφωνό του να αναπαριστά φωνές πουλιών προσπαθώντας να σταματήσει την ...συναυλία των βατράχων. Το ίδιο έκαναν και άλλοι μουσικοί της ορχήστρας. Την επόμενη μέρα οι τακτικοί θαμώνες του μπαρ τους ζήτησαν να επαναλάβουν τις φωνές των πουλιών. Αυτό τους έδωσε την ιδέα να εμπλουτίσουν τις συνθέσεις τους με αναπαραστάσεις από φωνές πουλιών και ζώων, τόσο στις ζωντανές εμφανίσεις τους όσο και στην δισκογραφία.
Το 1957 ο Martin Denny κυκλοφορεί σε δίσκο μια διασκευή της σύνθεσης “Quiet village” του Les Baxter. Ο δίσκος έκανε τρομερή επιτυχία πυροδοτώντας μία αμερικανική μανία για οτιδήποτε είχε σχέση με τη Χαβάη: εξωτικά ποτά, αλόχα λουλουδάτα πουκάμισα, tiki είδωλα, ψάθινα καπέλα, χαβανέζικη κουζίνα κλπ.
Την ίδια χρονιά o Arthur Lyman φεύγει από την ορχήστρα του Martin Denny και δημιουργεί δικιά του ορχήστρα, στο ίδιο στυλ αλλά πιο φαντεζί. Για τα υπόλοιπα χρόνια της καριέρας τους οι 2 άνδρες διατήρησαν μία σχέση φιλικής αντιπαλότητας.
Και ενώ η τρέλα με την πολυνησιακή μουσική ξεθύμανε, καθώς άλλαζαν οι τάσεις στη μουσική, ο Lyman συνέχισε να παίζει στα ξενοδοχεία της Χονολουλού για τους τουρίστες καθ' όλη την διάρκεια των δεκαετιών του 1970, 1980 και 1990.
O Lyman πέθανε το 2002 νικημένος από τον καρκίνο.
Στη διάρκεια της καριέρας του ο Lyman ηχογράφησε περισσότερα από 30 άλμπουμ και σχεδόν 400 σιγνκλ. Κέρδισε 3 χρυσούς δίσκους, και το άλμπουμ του "Taboo" έμεινε για περισσότερο από ένα χρόνο στη λίστα των τσαρτ του Bilboard,έχοντας πουλήσει πάνω από 2 εκατομμύρια αντίτυπα.
Από το άλμπουμ αυτό, που κυκλοφόρησε το 1958, θα ακούσουμε την Misirlou.
Έξτρα mp3 από τον ίδιο δίσκο το ομώνυμο κομμάτι "Taboo" για ν' ακούσουμε τις φωνές των εξωτικών πουλιών και ζώων που βγάζει η ορχήστρα του Arthur Lyman.
